كلام والسلام| الأمل لولاه عليا

أنا وانت وهى وهو وهن وهم نعيش فى نكد، ومش حنضحك على بعض ونقول فى الرايحة والجاية؛ احنا مية مية وعلى سنجة عشرة، ولو قلنا كده نبقى ولامؤاخذة منافقين وكدابين وأفاقين وواكلين من على كل الموايد امثال الإعلاميين اياهم، اللى بيطلعوا علينا ويقرفونا احنا واللى خلفونا؛ ويقولوا لك كله تمام والبلد لقدام والدولار هيبقى برخص التراب والعيشة هتبقى عال العال؛ والمواصلات هتبقى مريحة فشر أوروبا وأمريكا وببلاش كمان! والمرتبات هتبقى بعشرات الالاف وبالجنيه اللى هيبقى بعشر دولارات! وكل الكلام ده اللى بيحاولوا يحشوا بيه مخك اللى محشور أصلا فى رزالات البلد اليومية ودوختك السبع دوخات مابين البيت والغيط؛ والحشرة فى أتوبيس واللا ميكروباص واللامترو واللا خناقة مع واحد تانى زيك كفران كفر الإبل وبيطلع قرفه عليك!.

الناس فاهمة وعارفة وساكتة، يمكن من الخوف ويمكن من الزهق ويمكن من الياس وبرده يمكن من فقدان أي أمل؟ وبالذات بعد مابقت كلمة الأمل كلمة قبيحة.. ياااي وبتودى أحيانا للومان، وقانا الله شره وحبسته اللى متر فى متر! واللى خنقة فى الصيف الله مايوريك، وزمهرير وروماتيزم ووجع مفاصل فى الشتا!  

افتحوا الشبابيك للناس عشان يتنفسوا حرية ويشموا نسايمها اللى اتحرموا منها من سنين، بدعوى الارهاب والجماعة اللى ورا كل مصيبة فى البلد من حرايق وقتل وحوادث قطارات وخناقة أى راجل مع مراته وطلاق الستات وعنوسة البنات واللمون اللى وصل ل١٠٠ جنيه ؟!.

جربوا الرأى والرأى الآخر، جربوا تتعاملوا مع الناس على إنهم بنى آدمين  مش عبيد ولا فيران تجارب ولا من عينة تمام يا افندم طلباتك أوامر وشلوت سيادتك دفعة للامام ! ولا.. إنت بابا وماما وأنور وجدى كمان٠
-----------------
بقلم : خالد حمزة